Archivo de la categoría: ORIENTACIÓNS METODOLÓXICAS

DESENVOLVEMENTO DA LINGUAXE EXPRESIVA E COMPRENSIVA NO NENO/A

Podedes ler as características da linguaxe expresiva e comprensiva por idades, dende o nacemento ata os 5 anos e ademáis orientacións para axudarlles a estimular a sua linguaxe. Picade na imaxe para ler o artigo.

lenguaje

fonoaudiologos.wordpress.com

http://fonoaudiologos.wordpress.com/2012/10/11/desarrollo-del-lenguaje-expresivo-y-comprensivo-en-el-nino/

ESTIMULACIÓN TEMPRANA DE LA COMPETENCIA MATEMÁTICA PARA EL ÉXITO EDUCATIVO

¿Los niños pequeños deben aprender matemáticas?

 

“Existen dos razones por la que los niños deben aprender matemáticas. La primera es obvia: es una de las funciones más elevadas del cerebro humano y entre todas las criaturas del mundo sólo los humanos pueden realizar operaciones matemáticas. Desde la infancia hasta la vejez estamos obligados a realizarlas en todos los campos y en todas las profesiones.

La segunda razón es todavía más importante: los niños deben aprender matemáticas a la edad más temprana posible debido al efecto que esto tendrá en el desarrollo físico del cerebro en sí y en los frutos de ese desarrollo físico, que es lo que llamamos inteligencia.

                                                                                                             Leer másINDICADOR DERECHA

Basado en el  Método Doman, Santiago Ortiz  y Diego Guerrero elaboraron una aplicación para la ESTIMULACIÓN TEMPRANA DE LA COMPETENCIA MATEMÁTICA PARA EL ÉXITO EDUCATIVO.

(Pincha en la imagen)

ESTIMULACIÓN TEMPRANA DE LA COMPETENCIA MATEMÁTICA PARA EL ÉXITO EDUCATIVO

disanedu.com

ORIENTACIÓNS METODOLÓXICAS PARA ESCOLARES DISLÉXICOS

 ORIENTACIÓNS METODOLÓXICAS PARA  ESCOLARES DISLÉXICOS

Na  aula:

1. Facer saber dislexia_2ao escolar que nos interesamos por el/ela e que desexamos axudarlle. El/ela séntese inseguro/a e preocupado/a polas reaccións do profesorado.


2. Establecer criterios para o seu traballo en termos concretos que el/ela poida entender. Avaliar os seus progresos en comparación con si mesmo/a, co seu nivel inicial, non co nivel dos/as demais.


3. Atención individualizada sempre que sexa posible. Que saiba que pode preguntar sobre o que non comprende.


4. Asegurarse de que entende as tarefas, pois a miúdo non as comprenderá. ¡O/a disléxico/a non é bobo/a! Pode comprender moi ben as instrucións verbais.


5. A información nova, debe ser repetida máis dunha vez, debido ao seu problema de distracción, memoria a curto prazo e ás veces escasa capacidade de atención.
6. Pode requirir máis práctica que un estudante normal para dominar unha nova técnica.


7. Necesitará axuda para relacionar os conceptos novos coa experiencia previa.


8. Dádelle tempo: para organizar os seus pensamentos, para terminar o seu traballo. Se non hai premura de tempo estará menos nervioso/a e en mellores condicións para mostrar os seus coñecementos. En especial para copiar da pizarra e tomar apuntes.


9. Pódeselle axudar léndolle o material de estudo e en especial os exames. Se le para obter información ou para practicar, ten que facelo en libros que estean ao nivel da súa aptitude lectora en cada momento. Ten unha dificultade tan real como un/unha neno/a cego/a, do que non se espera que obteña información dun texto escrito normal. Algúns escolares poden ler unha pasaxe correctamente en voz alta, e aínda así non comprender o significado do texto.


10. Evitar a corrección sistemática de todos os erros na súa escritura. Facerlle notar aquel sobre os que se está traballando en cada momento.


11. Ter en conta que lle levará máis tempo facer as tarefas que aos demais alumnos/as da clase. Cánsase máis que os demais. Procurarlle un traballo máis lixeiro e máis breve. Non aumentar a súa frustración e rexeitamento.


12. É fundamental facer observacións positivas sobre o seu traballo, sen deixar de sinalar aquilo no que necesita mellorar e está máis ao seu alcance. Hai que eloxialos/as e alentalos/as sempre que sexa posible.


13. É fundamental ser consciente da necesidade que ten de que se desenvolva a súa autoestima. Hai que darlles oportunidades de que fagan achegas á clase. Non facerlle ler en voz alta en público contra a súa vontade.


14. Permitirlle aprender do xeito que lle sexa posible, cos instrumentos alternativos á lectura e escritura que estean ao noso alcance: calculadoras, gravadoras, táboas de datos…

 

 

 

 

Tomado de ORIENTACIÓN ANDÚJAR e traducido á Lingua Galega por 

Luisa María Arias

PARA IMPRIMIR EN CASTELLANO

PARA IMPRIMIR EN GALEGO